Kawasaki sponsort stuntteam Bleuk

HOOFDDORP, 14 januari 2010 - Kawasaki heeft gisteren op het Salon van Brussel bekend gemaakt dat zij Stuntteam Bleuk zullen sponsoren.
Stuntteam Bleuk en Kawasaki vormen het perfecte team om het merk en het stuntteam tot ongekende hoogte te stuwen.

Steven Fransen, alias bleuk, is al sinds jongs af aan bezig met stuntrijden. Als zoon van een manègehouder is Steven tussen de paarden opgegroeid. Voor Steven waren deze 1-pk's niet genoeg.
Hij had het geluid, de snelheid en kracht van motoren nodig.
Dus dat werd zijn passie!
Wat in zijn kinderjaren begon als "tricks in the dirt" in de achtertuin is geëvolueerd naar "extreme stuntriding" op internationaal niveau.
Ook zijn standaard crosser is ondertussen vervangen door een op maat gemaakte, volledig gemodificeerde reeks Kawasaki stuntmachines.
Dixit Bleuk: "Met de kracht en beheersbaarheid van deze 3 prachtmachines ga ik ongetwijfeld hoge ogen gooien op special events."

Stuntteam Bleuk rijdt op alle nationale -en internationale events zoals Bavaria City Racing, World
Championship Streetbike Freestyle Indoor, Speed en Gem en ga zo maar door.
Blijf kijken op kawasaki.nl-be of www.bleuk.be, we geven heel het jaar door kaarten weg voor special events of
geven gratis stuntrijlessen weg.

 

-------------------------------------------------

Watch all about it
Bleuk stars in new movie of
black box revelation - Do i know You

 

-------------------------------------------------

De lessen van Meester BLEUK

KicXstart 6 - ligt nu in de winkel

http://www.kicxstart.nl

“Je kunt een oude hond geen nieuwe kunstjes leren”. Hoewel… Er is natuurlijk ook nog steeds: “Een mens is nooit te oud om te leren”.

Deze oude hond heeft inmiddels alweer 30 jaar motorleven achter de rug en had zich al geheel neergelegd bij het feit dat er inderdaad (veel) kunstjes zijn die hij nooit zal leren. Het is echt waar, als ondergetekende van zichzelf een talent op motorgebied zou moeten noemen, dan zou ik niet veel verder komen dan mijn talent om voorzichtig te zijn. Zoiets als een mooie wheely, bijvoorbeeld, behoort dan ook niet tot de mogelijkheden. Zodra het voorwiel ook maar even het contact met het asfalt verliest, gaat de rechterpols geheel op eigen initiatief voorover. Best wel eens geprobeerd om dat ingebouwde anti-wheely systeem te omzeilen natuurlijk, maar helaas. Tevergeefs. Snel de koppeling laten schieten en het voorwiel een sprongetje laten maken, oké… Dat zit er nog wel in, maar dat heeft natuurlijk niets met een wheely te maken en is daarbij alleen maar slopend voor de motor en da’s iets wat me in principe ook al helemaal niet bevalt.

Al met al kijk je dus als absolute wheely-no-no met een combinatie van bewondering en afgunst naar de mensen die het wel echt kunnen. De pest is daarbij ook altijd: Als je ziet hoe de echte artiesten op motostuntgebied een motor op het achterwiel zetten en houden… op hoge snelheid, of zo vanuit stilstand… (!) Dan lijkt het altijd zo makkelijk. En hoe beter de artiest in kwestie is, hoe makkelijker het lijkt. Zonder bruut geweld, met een minimum aan toeren is het ‘hop’ en het voorwiel komt omhoog. Hoe moeilijk kan dat nou zijn? Goeie vraag… Het antwoord op die vraag krijg je ook meteen zodra je zelf in het zadel zit… ‘O ja… Dáárom maak ik geen echte wheelies’…